|
Hallo dokter Stevens,
Hierbij mijn bijdrage voor 'de patiënt vertelt'. Waarom wilde ik een facelift?
Al een tijd ergerde ik mij aan mijn uitstraling. Ik kon mij nog zo goed en vrolijk voelen maar als ik in de spiegel keek (en dat deed en doe ik nogal vaak...), zag ik een vermoeide vrouw met een droevige blik. Hoewel niemand hierover ooit maar één opmerking tegen mij maakte, groeide ik er langzaam maar zeker naar toe om er 'wat aan te laten doen'. Hoe heb ik het heb ervaren
De operatie van de hals-/facelift en de correctie van het bovenooglid waren op zichzelf oké. De nacht in de kliniek vond ik zwaar: drains aan beide kanten van het gezicht, op mijn rug moeten liggen en een smal bed met spijlen rondom. Ik voelde me erg beperkt en ik sliep nauwelijks. Gelukkig waren de verpleegkundigen attent en zorgzaam.
Eenmaal thuis had ik de eerste paar dagen best wel pijn. Mijn gezicht was opgezet en ik had een paar blauwe plekken. Ik haatte het slapen op mijn rug. Die ondersteunende band om mijn gezicht vond ik ook vervelend. En ik zag er natuurlijk ook niet uit.
Inmiddels is alle leed geleden. Ik ben blij met de operatie, vooral als ik naar ‘oude’ foto’s kijk: mijn droevige uitstraling is verdwenen en mijn gezicht ziet er beter en heel natuurlijk uit. Technische details over de bovengenoemde operatie vindt u hier. |
